Güvercin Bakımı ve Beslenmesi – Güvercin Yetiştirme

Güvercin bakımı, güvercin beslenmesi, güvercin yetiştirilmesi, güvercin ne yer ? Güvercin cinsiyet ayrımı, güvercin yuvası.

Güvercin Bakımı, Beslenmesi ve Yetiştirilmesi, güvercin kümesi, ne yer, gübresi, fiyatları, beslemek, bakımı, bit ilacı, çeşitleri, çiftleşmesi,
Güvercin Bakımı, Beslenmesi ve Yetiştirilmesi

Dünya genelinde 300’den fazla ırkı olan, binlerce yıl önce evcilleştirilen ve gerek beslenme gerek posta gibi farklı amaçlarla kullanılan güvercinler hakkında yetiştirme, beslenme, bakım konularında bilgiler paylaşacağız.

Kültürümüzde de önemli bir yeri olan güvercinleri yetiştirenler kuşbaz veya meraklı olarak da adlandırılırlar.

Güvercin yetiştirenler; renkleri ve gösterişli duruşları için, takla atması, ayna yapması, uçuş özelliklerine göre damızlık olarak da farklı farklı sebeplerle yetiştirirler. Kırsaldan kente göçle beraber, güvercin yetiştiriciliği az sayıda hayvanla balkon, apartman terası, bodrum, depo gibi çok uygun olmayan alanlarda yapılmaya başlanmıştır.

Güvercin Yetiştiriciliği

Güvercin yetiştiriciliğini başarılı bir şekilde yapabilmek adına, öncelik olarak hayvanların yaşayacağı en uygun yetiştirme koşulları sağlanmalıdır. Eğer bu koşul sağlanmazsa hayvanların verimlerinde düşüş gözlemlenir ve ileri aşamalarda rahatsızlıklar başlar ve arkasından ölümler yaşanabilir.

Hayvanların yaşayacağı barınaklarında, nem, ışık, sıcaklık, havalandırma gibi hayati koşullar en uygun şekilde sağlanmalıdır.

Yetiştiricilikte yapılan hatalardan birisi yüksek paralar verilip alınan güvercinlere ucuz ve kalitesiz malzemelerden, uygun olmayan barınakların yapılmasıdır.

Bu temel şartların sağlanmasından sonra en önemli husus da hijyen koşuludur. Bu sayede çıkması muhtemel hastalıklar önlenmiş olur.

Güvercin Barınakları

Yetiştiricinin maddi olanaklarına ve yer imkânlarına göre güvercinler için kafesler, yuvalar, kümesler kullanılmaktadır. Güvercinler için ideal koşullar sağlandıktan sonra bahçe, tavan arası, dam, teras gibi yerlerde kurulabilirler.

Açık alanda kurulan barınakların tabanını yerden kesmek ve yüksekte inşa etmek, kümes tabanının kuru kalmasında ve bakteri üremesinin engellenmesinde yardımcı olur.

Belirli alanlara haddinden fazla güvercin yerleştirmek masrafları azaltmaya yara gibi görünse de güvercin verimin ve sağlığı olumsuz şekilde etkilenmektedir.

Barınaklar kurulurken cephelerinin maksimum güneş almasına dikkat edilmesinin; yavru sağlığı, nem dengesi, zemindeki ıslaklığın önüne geçilmesi, yuvanın sabah çabuk ısınması gibi faydaları vardır.

Güvercin Barınakları güvercin yuvası güvercin kümesi
Güvercin Barınakları

Güvercinler sıcakkanlı hayvanlar olup vücut yapıları diğer kuşlardan çok da farklı değildir ve vücut ısıları 38-40 °C arasındadır.

Güvercin barınak sıcaklığı ne olmalıdır? Sorusunun cevabı, insanın rahat ettiği koşullarda güvercinler de rahat ederler. Bu sebepten soğuk havalarda güvercinlerin üşümesi engellenmeli, sıcak havalarda ise yuvanın içini serinletecek önlemler alınmalıdır.

Güvercinlerin barınaklarında aşırı nem olması bakteri üremesini kolaylaştıracak, düşük nem olması ise tozlanmayı arttırıp bazı solunum yolu hastalıklarına sebebiyet verecektir.

Barınağın havalandırması içerinin sıcaklığını korumak amacıyla, sıcak ve soğuk havalarda nispeten sorun olabilmektedir. Bu sebeple kurulan barınağın rüzgâr almayan bir cephesine havalandırma fanı/vantilatör konulabilir. Ayrıca kurulacak bir baca yardımıyla ortamdaki karbondioksit veya zararlı gazlar uzaklaştırılabilir.

Havalandırmada dikkat edilmesi gereken husus ise ortamda hava cereyanı oluşumunun önüne geçebilmek ve kuşların hastalanmasını engelleyebilmektir.

Barınakların temiz tutulması ve yuva hijyeninin sağlanması, güvercin dışkı ve yem artıklarından oluşan yığının temizlenmesi mikropların üremesini engelleyecek ve kuşların sağlığını korumaya yardımcı olacağından günlük olarak veya iki günde bir barınak temizliği yapılmalıdır.

Eğer vakit bulunamıyorsa barınak tabanına ızgara yapılarak güvercinlerin atıklarla temasının önüne geçilmesi sağlanabilir.

Güvercin Beslenmesi

Güvercinlerin ufak boyutlu hayvanlar olması ve az yem tüketmeleri sebebiyle hazır yemlerin alınması veya rasyon hazırlamayı bilenlere danışılması önemlidir.

Rasyon (evcil hayvanın 24 saat içinde alması gereken besinler ve bunların oranlanması) için ideal karışımı oluşturmak hayvana; enerji değeri, proteinler, mineraller açısından uygun bir besin malzemesi sunmak demektir.

Bu sayede yavrularda sağlıklı bir büyüme, yetişkinlerde ise verimli ve sağlıklı şekilde hayatına devam etmesi sağlanır.

Örnek olarak yem karışımı (rasyon) hazırlanırken hububatça zengin yani enerji yönünden yüksek içerikli maddelerin verilmesi, kuşlarda yağlanma sorununa neden olacaktır. Protein açısından eksik bir karışım ise genç kuşlarda sağlıksız bir büyümeye sebep olacaktır.

Karışım hazırlanırken kullanılan mermer tozunun eksik olması genç güvercinlerin kemik gelişimini olumsuz etkileyecek ve yumurtlama evresindeki dişi kuşların ( yumurta kabuğu malzemesi kalsiyum olduğundan) yumurta verimlerinin düşmesine sebep olacaktır.

Taze meyve ve sebze de güvercinlere verilebilir örneğin elma, armut ve kavun yeşillikleri, lahana, ıspanak, brokoli, havuç ve yaban mersini gibi.

Günlük olarak temiz su verilmeli ve su kapları tozdan korumak için sulukları yerden yukarıda bulunmalıdır.

Güvercinlerde Üreme ve Yavrulama

Yuvaya genelde iki yumurta bırakan dişi güvercin, senede 3 ila 6 kez kuluçkaya yatabilir. Kuluçka süresi ise 17 gün sürmektedir.

Doğan yavruların yetiştirilmesi 23-25 gün sürmekte ve yavrular 30-35 günlük olduklarında uçmaya başlayıp anne babalarından bağımsız şekilde hareket edebilmektedirler.

Yumurtadan çıkan yavruların ilk hafta gözleri kapalıdır ve kendi başlarına beslenemezler. Yavruların vücudunda telekli tüyler yerine hav tüyü adı verilen tüyler bulunmaktadır.

Güvercin Yavrusu güvercinlerde üreme yavru güvercin
Güvercin Yavrusu

Yumurtasından yeni çıkan yavru ilk hafta ana ve babasının kursağından salgılanan “maya” veya “kursak sütü” olarak bilinen salgı ile beslenirler.

Sonrasında yavrular anne babasının kursağında ıslatılan dane yem ile beslenirler. Yavru dönemlerinde ebeveynlerin beslenmelerine özen gösterilmeli anne ve baba sabah akşam iki defa yemlenmelidirler.

İlk hafta kursak sütü ile beslendikten sonra yavrular tüylenmeye başlarlar. Yavrular iki haftalık oldukları zaman, yiyebilecekleri incelikte ve kaliteli yem konulmalıdır. Yemlenmeye başlayan yavrulara yem ile birlikte yeteri kadar su da verilmelidir.

Güvercinlerde Tüy Değişimi

Güvercinlerde “telek” adı verilen kanatlarda ve kuyrukta bulunan büyük tüyler uçmayı ve yön değişimini sağlamaktadır.

Vücutlarını örten dış tüyler kuşları ıslanmaktan korur, altta bulunan tüyler ise vücut sıcaklığını korumaktadır.

Güvercinler tüy değişimini yılda 1 kere bazıları ise 2 kere gerçekleştirmekte, bu tüy değişim süresi 1-3 ay kadar sürdüğünden kuşlarda çıplaklaşma veya uçuş performansında değişim olmamaktadır. Senede 2 kere tüy değişimi yapanlarda sene içerisinde renk değişimi gözlenebilmektedir.

Güvercinlerde İskelet Sistemi ve Gaga Yapısı

Güvercin bacakları iskeleti oluşturan arka yapıdır. Bacakların üzerinde uyluk kemiği ve diz eklemi bulunmakta, alt bacakta bulunan kaval kemiğinin kamış kemiği ile birleşmesi but kemiğini oluşturmaktadır.

Uyluğu takiben bilek kemikleri ile tarak kemiklerinin birleşimiyle ayak kemiği oluşur ve bu kemiğin alt ucundaki çıkıntılara ikinci, üçüncü, dördüncü parmaklar bağlanmaktadır.

Güvercinlerin boyunları oldukça hareketli bir yapıda olup 14-15 omura sahiptirler. Güvercinler besinleri kavramak, bir yere taşımak, yutmak amacıyla ufalamak için, tüylerini düzene sokabilmek için, yuva yapmak için ve ayrıca düşmanlarına karşı koruma ve saldırı amacıyla gagalarını kullanmaktadır.

Kuşların gaga şekillerine bakılarak nasıl yaşadıklarıyla ilgili çıkarımlarda bulunulabilir.

Güvercin İç Organları

4 odalı kalbe sahip güvercinler dakikada yaklaşık 220 kalp atım sayısına sahiptir.

İri ve uzunca bir yapıda bulunan böbreklerinden çıkan idrar kanalları bağırsağın arka tarafına dek uzanmakta ve kloakın orta kısmına açılmaktadır.

İdrar kesesi bulunmamakta, gerçekte sıvı olan idrar tekrar emilip vücuda kazandırılmakta ve ardından sulu olmayan, çabuk katılaşan, beyaz bir madde şeklinde atılmaktadır.

Yemek borusu genişleyip kursağı oluşturmaktadır. Kursağın görevi alınan besini depolamak ve mideye yavaşça iletmektir.

Güvercingiller ailesine özgü bir sıvı yemek borusundan salgılanır, “kuş sütü”, “kursak sütü” olarak da bilinir. Kuluçka evresinin sonuna doğru 1 hafta süresince salgılanan bu sıvı ile yavrular ilk günlerinde besleyici değeri yüksek bu salgı ile beslenmektedirler.

Mide 2 kısımdan oluşmakta ön (bezli) ve kaslı (taşlık) olarak isimlendirilmektedir. Kimyasal olarak sindirimin büyük bölümü ve besinlerin emilim işlemi ise ince bağırsakta gerçekleşmektedir.

Kalınbağırsakların dışarıya açıldığı, dışkı ve idrarın bir süre tutulduğu kısım kloak olarak isimlendirilir ve atık maddeler anüs yoluyla atılır.

Hint Bülbülü Bakımı ve Üretimi yazımız da ilginizi çekebilir!!

Yorum Yazın